Campus aan De Lanen

Koesteren van kindeigenheid Ons jonge, moderne kindcentrum is licht en open. Campus aan De Lanen ademt een natuurlijke sfeer van rust en veiligheid, waar ieder kind goed is zoals het is en zich op een unieke manier ontwikkelt. Daarom vind je bij ons geen pedagogisch medewerkers, juffen en meesters, maar zijn we allemaal coaches. Voor ieder kind, van 0 tot 15 jaar. Kindvisie Samen en soms alleen: bij ons loopt ieder kind zijn of haar eigen pad. Want ieder kind is gelijk, maar niet hetzelfde. Als je leert luisteren naar jezelf, leer je op jouw manier het leven kennen. Dat gunnen wij ieder kind. Kansengelijkheid én maatwerk gaan bij ons hand in hand. Onze kindvisie is gebaseerd op een holistisch kindbeeld. Wij kijken naar de sociaal-emotionele, cognitieve en motorische ontwikkeling in samenhang en als één geheel. Verwonderen en onderzoeken. Ruimte geven en houvast bieden. Ontmoeten en verbinden. Beleven en voorleven. Dat is de Campus. Wat maakt ons anders? Laat de buitenkant van ons moderne, vierkante pand je niet misleiden, kom binnen in onze oase! Het biofilisch ontwerp van ons zonnige pand, bekrachtigt onze visie: leer luisteren naar jezelf. Biofilisch? Dat houdt in dat de natuurlijke wereld terugkomt in de leefomgeving, wat volgens de architectuur ieders natuurlijke ‘zijn’ stimuleert. Wij helpen kinderen op weg om zichzelf, de ander en de wereld steeds beter te leren kennen. Wij zijn veel buiten, op expeditie, en bieden kinderen veilige kaders. Wij zijn een fijne plek. Goed en leuk om te weten We ontwikkelen een moodcamp (mentale bootcamp) voor onze kinderen. Luisteren naar je lichaam. Dat stimuleren we. Wel of geen jas aan? Zelf voelen! Ken je het verschil tussen buik- en hoofdhonger? Vraag een van onze coaches! Binnen kaders mogen kinderen zich bij ons vrij bewegen. Welkom bij Kindcentrum Campus aan de Lanen Overstappen van de ene boomstronk naar de volgende is een hele kunst. Met aan iedere hand een vriendin neemt Iryna voorzichtig een stap. Toch verliest ze haar evenwicht, voor de derde keer, en behendig springt ze eraf. De meiden liggen in een deuk, terwijl de coach van een afstand toekijkt. ‘Kinderen helpen elkaar het beste, daar hoeven wij als coach niet tussen te komen!’